Αλλάγματα!

Όσο πιο πολύ ξημερωνε

  τοσο πιο πολύ κλειδωνα…

Δεν μπορουσα να φυγω

Έγλειφα τους τοίχους τους καλοπιανα μηπως και με λυπηθουν

Ανοίξουν  και με αφήσουν ορμησω  στον αερα

Αλλά εκείνοι πεπεισμένοι ότι ανήκα μαζι τους έκλειναν

Επικίνδυνα  και κάναν πιο πηχτά τα χρωματα τους και πιο τραχια τα αγγίγματα τους

Και τα φοβόμουν εγω αυτά τα αλλάγματα

Μην ηταν να μείνω εδώ να για πάντα μήπως το φως δεν θα ξανα έπλεε  ανάμεσα στα κύτταρα μου και εγώ έτρεμα και σα να πηδούσα από εφιάλτη σε εφιάλτη πάλευα

Μέχρι που κατάχαμα αφησα τις ελπίδες μου τις  έθαψα με μπετον χρησιμοποιώντας για φτυάρι  τα χερια μου με εβένινο χρωμα τις ξέχασα….

Έμεινα να πιστευω στο τελος χωρις να ξερω αν ηρθε η με κοιτάει αλλα εκλεινα  και έκλεινα γιατι καπου εκει ειδα μαρκρυα  το κλειδι που ηξερα ότι δεν εφτανα και ετσι ηταν

Οσο πιο πολύ το ήθελα τοσο πιο πολύ μου επαιζε το δύσκολο

Και ξαφνου ηξερα….

Δικιά μου η φυλακη και από τα χερια μου φτιαγμένη

Δικια μου και η φυγή….

Αν  ποτε…..

Sykaki.

θέλω....μαζι σου

εγω θέλω:

να κοιμαμαι κοντα σου.

Να ακουω παντα πρωτη το ξυπνητιρι

Να περναω το χερι μου κατω απ το δικο σου και πανω στο στηθος σου….

Να προσπαθω να σε ξυπνήσω ,~ και ας ευχομουν να μην σηκωνομασταν ποτε~.

Να χαμογελάω τοσο πλατια όταν χτυπαει το θυροτηλεφωνο και εισαι εσυ.

Στοτραπεζι να σε πειραζω με τα ποδια μου και εσυ να μου το ξεπληρωνεις μετα.

Να κοκκινιζουν τα ματια μου  καθως αφηνω την πολη σου για να παω στην δικια μου….

Να γκρινιαζω και εσενα να σου σπανε τα νευρα αλλα να ξερω και να ξερεις ότι  τιποτα και κανενα παραπονο δεν βαζω πανω από σενα….

Να σε ακουω να μου λες καληνυχτα και  κάθε μερα να είναι λες και σε ακουω  πρωτη φορα

Να κοιμαμαι ανησυχη όταν σε πηρε ο υπνος και δεν πηρες για καληνυχτα.

Να νευριαζω απιστευτα μαζι σου

Αλλα μετα να σε θελω πιο πολύ

Και να ξερω μεσα μου ότι με αγαπας πολύ

Κι ας μην το λες …..

Να νιωθω ότι σου λειπω…

Να ζηλευω ….. και να ζηλευω πολύ κι ας μην το δειχνω…

Να προσπαθω να κρυψω τον ενθουσιασμο μου κάθε που ερχομαι

Να βλεπουμε ταινια στον καναπε και να σχολιαζω…

Να γινεσαι τοσο τρυφερος αφου κανουμε ερωτα

Να γελαω τοσο πολύ που ποναει η κοιλια μου κάθε φορα που ερχομαι

Να ξεχναω συνεχεια να σου φερω το βιβλιο που μου ζητησες

*και το χριστουγενιατικο δωρο ….

να με κοροιδευεις για τα αυτια μου

να δακρυσω ξανα από το πρωτοχρονιατικο μηνυμα που ηρθε στο κινητο μου….

Να βρισκεις παντα τα πιο παραξενα παρατσουκλια να με ‘’στολισεις’’

Να χαιρομαι γιατι μου εστειλες μηνυμα

Να χαμογελαω όταν ειμαστε για καφε και εχεις το χερι σου πισω από την πλατη μου

Να μην μπορω να σου θυμωσω για τιποτα

Να ξυπναω και πριν ανοιξω καλα καλα τα ματια να αρπαζω το κινητο για να δω αν μου στειλες και να σε ακουσω

Να  μου λειπεις….

Να σου πηγαινω κοντρα

Να με λες πιθηκοσκατζοχοιρο

Να κοιμαμαι ηρεμα επειδη εισαι εκει κοντα….

Να απλωνω το χερι όταν με παιρνει ο υπνος και να πιανω το δικο σου

Να κανω βλακειες….

Να με γαργαλας μεχρι αναισθησιας και εμενα να μου αρεσει και….

Να σε πειραζω πιο πολύ….

Να σε βλεπω να παιζεις στον υπολογιστη

Να σε αγαπω όπως τωρα

Να μην αλλαξεις ποτε…..

Οταν φευγω... ειναι γιατι θα ξανα 'ρθω

Όλο το  βράδυ  σκεφτομουν και όταν εκλεινα τα ματια μου κατω απο καθε εικόνα σκεφτομουν τον Μιχάλη και το πόσο ήθελα να τον δω μιας και κόντευαν 2μιση μήνες που δεν τον ειχα δει...  και ξαφνικα υποσχεθηκα στον εαυτο μου οτι δεν θα το ξανα αφηνα να γινει αυτο κοιμηθηκα εχοντας πάρει απόφαση  οτι  την επόμενη μερα θα κοιμόμουν κοντά του!

Αυτο που με τρελαινει σε εκείνον ειναι η μυρωδιά του δεν ξερω γιατι με ξεσηκώνει  τοσο  πολυ αλλα το κάνει   τον πειράζω  πολλες φορες απλα για να ερθει να με πειραξει ως αντιποινα και να τον μυριζω οσο πο πολυ μπορω ακομα και οταν νιωθω ασχημα φοράω μια μπλούζα που καταλάθος πηρα στα πραγματα μου,  και νιωθω ομορφα......


καθε φορα που φευγω πονταρω   στην στιγμη που θα δηλωσω  με ενα μεγαλο χαμόγελο... ''ΕΡΧΟΜΑΙ'' ...... καθε φορα που φευγω τοναγαπαω και τον θελω λιγο περισσοτερο....


κι ας ςιναι χαζοπουλι....


κλεινω το κειμενο και τραγουδαω( παραφωνη) -Για θεσσαλονικη αθηνα-

Νικημένο συναίσθημα!

Το γράμμα το δραπέτη σε ενα κουφιο συναισθημα!

Εδω και δυο χρόνια σκέφτομαι πως θα σου το πω κάθε μερα υπενθυμίζω στον εαυτό μου να επεξεργάζεται τις κούφιες << εναρκτήριες >> κουβέντες για  να σου πω οσα θέλω.Είπα πολλά ψέμματα στον εαυτό μου πολλά ψέμματα αλλά η ουσία είναι οτι έπαψα να με πείθω πια ... πως μπορώ και πως θα σε ξεπεράσω και πως μέσα σε μια καινούργια αγκαλια θα μπορουσα να  νικησω την ενοχη αφη της κλεμμενης σου σκεψης οτι θα σε αλλό φιλι θα ξεθωριαζα το δικο σου , οτι μέσα σε μια καινουργια ελεύθερη και μακρυά απο υπόγεια πάθη  αγκαλιά θα  έσβηνα την φωτια της δικής σου, οπως εσυ κατάφερες σβησεις απο τον πινακα  κάθε λέξη που μου ειπες και εισαι πιο τυπικος απο ποτε μαζι μου και  θελω να σου ουρλιαξω πως ειναι χειρότερο αυτο απο το να μην μου μιλας καθολου!


Είπα ψέμματα σε εμενα στον κοσμο όλο εμαθα να πείθω καθε δυσπιστο βλεμμα πως οντως δεν πονάει πια που δεν είσαι εδω που λείπεις που δεν εχω δει τα μάτια σου δυο χρόνια τωρα που δεν είσαι εδω που καθε  αναπνοή πια με δυσκολεύει πιο πολυ απο την προηγούμενη.....Δεν κουράστηκα να παρακαλάω τις λέξεις σου να μου ειπωθούν ειναι που κουράστηκα να μην μπορώ να μετριάσω το συναίσθημα μου.   Το θέμα είναι οτι φέτος θα έρθω αφού εσυ δεν το κάνεις θα έρθω εγω και θα σου τα πω απο τα πηγάδια του μυαλού μου θα ρουφήξω τις σωστές λέξεις....κι ας ειναι η τελευταία φορα ...
Όσα ψέμματα και να πω πια οσο λίγες και αν ειναι οι λέξεις που λεω πια για σένα οσα λάθη και αν έχω κάνει οσα ψέμματα θα πω ακόμη  μια θα ειναι η αλήθεια είσαι Εκείνος που με πλήγωσε που με παθιασε που εκανε ερωτα στο κορμι μου οπως κανεις που αηδιασε ακομα και τις λασπες του κορμιου μου με τα δικά σου ψέμματα είσαι Εκείνος που ερωτεύτηκα πιο πολυ απο τον καθένα εισαι εκείνος που πλήγωσα πιο πολυ απο τον καθένα..... Είσαι το λάθος μου εισαι και το σωστο μου εχουν χασει το νόημα οι λεξεις μου ...
Δεν πιστεψα ποτε πως θα αλλάξεις κατι για μενα, δεν το ηθελα ποτε δεν ζητησα τιποτα αλλο παρα εσένα και μονο εσενα οπως εισαι.....Εισαι Εκεινος και παντα θα εισαι κανεις δεν μπορει να παρει την θέση σου και αυτο δεν σου το συγχωρώ οτι πλήγωσες εκείνο τον πρώτο Έρωτα....


Δεν φταίω εγω παντού σε βλέπω και ας εχει ξεθωριάσει η μορφή σου  σε ακούω παντού και ας εχω ξεχάσει τη φωνή σου σε μυρίζω παντού και ας μην υπάρχεις πουθενά......
Είσαι το κατι παραπάνω της ζωης μου και δεν μπορώ να σε ξεχάσω Δεν μπορω να συγχωρήσω τον εαυτό μου που σε έχασε τοσο εύκολα.....

Σε αγάπησα σε αγαπώ και θα σε αγαπώ για παντα!!!!

Το γραμμα ενος λαθους σε ενα πάθος.... και ας μην διαβαστεί ποτε....
Θα έρθω και να με περιμένεις..... θα έρθω....

***Σιωπηλά ουρλιαχτά!***

Είναι εκείνα τα λάθος δευτερόλεπτα στην ζωή
Εκείνα τα  λάθη που με τέχνη γίνονται αόρατα την κρίσιμη στιγμή!
Είναι οι ταξιδιάρικες σκέψεις  που φέρνουν δάκρυα στα μάτια μας!

Μάτια μου, σου φώναξα μη φύγεις Δεν θα σε συγχωρέσω αν φύγεις δεν θα στο συγχωρέσω πότε αν κάνεις ενα ακόμα βήμα!
Μα ούτε εκείνη τη στιγμή με άκουσες ούτε καν εκείνη τη στιγμή  που μπροστά σου γκρεμιζόταν οχυρά κάστρα και οι εσώκλειστοι έρωτες της ψυχής μου....
ΜΗΝ ΦΥΓΕΙΣ, ούρλιαξα και έπεσα στα γόνατα σε απόλυτη συμφωνία με τον ήχο που έκανε η φρεσκοκλεισμένη πόρτα πίσω σου! Έφυγες, ξεψύχησε το κορμί μου έφτυσε την λέξη από μέσα του σα να ήταν και η τελευταία της....

Αυτό μετάνιωσα, τα τελευταία λεπτά που δεν σου είπα πως για 'μένα εισαι ο κόσμος μου πως μέσα μου έχω την ψυχή σου πως η τελευταία παράνοια του μυαλου μου  δεν αξίζει  μπροστά σου δεν σου είπα πως εξαγόραζα κάθε φορά τον χρόνο μαζί σου   τον εξαγόραζα με οτι πολύτιμο μπορει να είχα στα έγκατα της ψυχής μου, Δεν σου είπα ποτε πως αν φύγεις,θα είμαι κούφια  δεν εχω τίποτα να εξαγοράσω πια ούτε ενα λεπτό.... όχι για να περιμένει .... αλλά για να περάσει, αφού δεν σε έχω δεν έχω τη δύναμη να μετράω λεπτά πια και ώρες δεν ξέρω πλέον τι σημαίνει χρονος Μακρυά σου, Τίποτα δεν σου είπα....


Έσκισα τα ρούχα και τον εαυτό μου, σε είχα μισό μα τώρα δεν θα έχω την ευκαιρία να σε γνωρίσω ποτε ολόκληρο!
Με πόνεσες μια και ακόμα πολλές φορές μετά....
Sykaki

To my own Funeral....

Το θεματάκι μου σήμερα είναι μακάβριο,ΜΕ αφορμή ενα δυστυχές γεγονός στο χωριό μου το θάνατο ενος συνομήλικου μου σε τροχαίο  που έριξε σε πένθος ολόκληρο  χωρίο, και την υπερεκθεση  αυτου στο facebook, τοπο κοινωνικής δικτύωσης , μαυρα κορδελάκια πενθιμα τραγούδια αφιερώσεις πένθος online, πειράζει που όλο το θέμα μου κάνει εμετικό;
  Και πιάνοντας χθες συζήτηση με την κολλητή μου της είπα 3-4 πραγματάκια που θα ήθελα  να γίνουν αμα πεθάνω ( οχι φτου φτου δεν κάνω αργα ή γρήγορα θα γίνει με το να μην αναφέρω το γεγονός δεν το ξορκίζω get over it) πράγμα που την έκανε να γελάσει πολύ.....


1.
Μη δω μαύρο κορδελάκι στα προφίλ  των φίλων μου θα γίνει χαμός όχι το πένθος σας δεν το δείχνεται με το μαύρο κορδελάκι ούτε ειναι φόρος τιμης στο νεκρό..... θέλω ΤΙΓΡΕ  κορδελάκια παρδαλα πολύχρωμα γιατι έτσι είμαι και εγώ  αν και μαρεσει το μαύρο σε αυτές τις περιπτώσεις σημαίνει θλίψη και δεν θέλω βρε αδερφέ.....


2.
''Για που το βαλές καρδιά μου μ'ανοιχτα πανιά''; ναι ε; το λατρεύω αυτο το τραγούδι και είναι το μόνο που θα επιτρέψω σε μια τέτοια περίπτωση αλλα θέλω  εύθυμα τραγούδια  χαρούμενα  ζωηρά ''ζουζούνια'' κ.α. α και φυσικά μην δω βιντεακια αφιερώματα στο πρόσωπο μου κακομοίρηδες θα ρίξω κεραυνούς  να το ξέρετε, το πόσο αγαπάς εναν άνθρωπο δεν το δείχνεις με τέτοια αφιερωματα όχι είναι μάλλον τσίρκο όλο αυτό που γίνεται με τον θάνατο κάποιού και εγω προσωπικά δεν το θέλω ,να βλέπω την μουτσούνα μου με καταθλιπτικά τραγούδια απουσίας και νοσταλγίες πονου και πολλές αφιερώσεις φίλων.


3.
(( Αυτο Αρχανουλα μου παει σε 'σενα))
Το προφίλ μου στο Facebook  θα κρατηθεί αυστηρά για 2 μέρες και θέλω να απαντάς στα μηνύματα που θα μου στέλνουν στον τοίχο μου ετσι να κάνουμε λιγο κόσμο να τρομάξει ή και να μας βρίσει....χοχοχο και μετα θέλω να κλείσει....το προφίλ μου μια και καλή δεν θα λαμβάνω εγώ στην αιωνιότητα μηνύματα απο  άσχετους οοοοο , χαχαχαχαχαχα 


4.
Μιας και την υπερεκθεση που λέγαμε  δεν θα την γλιτώσω οσες εντολές και να δώσω θέλω να το κάνουμε γιορτή θέλω να γίνει Event στο Facebook  η κηδεία μου ναι ναι όσο μακάβρια και spooky κι αν ακούγομαι θελω να γίνει και παίρνω ολο  το κράξιμο πάνω μου, και θέλω στο Event  να παίζει ότι χαζοτραγουδο μπορείτε να σκεφτείτε..... έτσι το θέλω...... 


5.
Last but not Least, στην κηδεία  μην δω κανέναν με μαύρα θα γίνει χαμός έτσι; θέλω  άσπρα ρούχα και ροζ περούκες ναι το θέλω Βιντεοκλίπ  δεν θέλω μαύρο λέμε....οχι οχι οχι θέλω ροζ περούκες το κλάμα το αφήνω σε σας κάντε όπως νομίζετε...



Δεν θέλω κλισέ ούτε όταν πεθάνω, ούτε εκεί δεν θέλω κανείς να αλλάξει όταν πεθάνω θέλω όλοι να θυμούνται πως ήμουν ως άνθρωπος..... Μα είναι δυνατόν να ακολουθούμε σε όλους τα ίδια ρωτήσατε ποτε κανέναν τι θέλει να γίνει αφου πεθάνει; οχι γιατί ειναι θέμα ταμπού και εμένα μου την δίνει ολο αυτό το στυμμένο θλιμμένο θέλω να είμαι ακόμα και εκεί ο εαυτός μου και όσοι με αγαπούν να το σεβαστούν.....Δεν ξέρω ποτε θα πεθάνω ξέρω παρόλα αυτά οτι μέχρι τοτε θέλω να ζήσω....

Χωρις κλισε

Δεν φοβάσαι;

-Δεν φοβάσαι τώρα που θα είστε κοντά ....
-Τι να φοβάμαι;
-Μην χαθεί κάτι από την μαγεία αυτή, μήπως καταστραφεί;
ν α
¨Οχι δεν φοβάμαι είναι σα να έχτιζες τόσο καιρο μια τεράστια τούρτα  και τώρα ξαφνικά φοβάσαι μήπως καταστραφεί καθώς την τρως, οχι δεν το φοβάσαι γι αυτό την έχτισες για να μπορέσεις να την απολαύσεις,
Και για να έρθω στην πραγματικότητα είναι δυνατόν, να χτίζεις μια σχέση  και να την παλευεις αγνοώντας τα χιλιόμετρα την απόσταση τα προβλήματα της τις στεναχώριες της και να φοβάσαι οτι τώρα που (κοντεύεις) να εκμηδενίσεις τα χιλιόμετρα την απόσταση τα εμπόδια θα καταστραφεί είναι δυνατόν να παλεύεις για αυτό και να φοβάσαι να την ζήσεις για να μην χαλάσει η μαγεία της απόστασης; Το να μου λείπει  και να τον χρειάζομαι και να περιμένω είχε την γοητεία του γιατί είναι εκείνος, αλλά τώρα θέλω να ζήσω τον Άνθρωπο μου κι ας ''αρπάξει στις γωνίες''.
  Μετράω πολλές ώρες μέσα σε ένα` τρένο στην ίδια διαδρομή και πολλοί με ρωτούν αν άξιζε και άλλοι απαντούν  από μόνοι τους ''θα φανεί στην  καθημερινή τριβή'' η δική μου απάντηση είναι οτι όσα δρομολόγια κι αν έκανα κι όσα κι αν χρειαστεί ακόμα να κάνω άξιζαν,δεν ξερω  πως θα παει η σχέση μου με τον Μιχάλη ξέρω ότι άξιζε κάθε λεπτό που τον σκέφτηκα  καθε στιγμή που φοβήθηκα οτί τον χάνω και κάθε λεπτό της διαδρομής.Δεν πίστευα όταν τον γνώρισα οτι μπορεί να με αγαπούσε κάποτε ή οτι μπορεί και εγώ να τον αγαπούσα κάποτε.Και αν αγαπηθήκαμε τελικά δεν ειναι απάντηση που θα σας την δώσω στο χέρι...

Καληνύχτα
Και το όνειρα μου να γινουν πραγματικότητα........