Πράξεις λέξεις

 

 

 

Αν δεν υπήρχε αύριο θα ζούσα το σήμερα καλύτερα,
θα σου έλεγα ότι σ'αγαπαω ακόμα και αν δεν άκουγες δεν ήσουν απέναντι μου εγώ θα το έλεγα.
Θα τολμούσα να παλέψω με κάθε αναστολή να γίνω έρμαιο με τα θέλω σου τα θέλω μου ακόμα και αν δε βγει πουθενά.
Θα τολμούσα να πονέσω την απουσία σου και να ερεθιστώ με την σκέψη σου να κάνω τις σκέψε...ις πράξεις πάνω μου
ακόμα και αν τα χεριά σου λείπουν.
θα μιλούσα για εσένα για εμένα για εμάς.... ακόμα και στο κενό εγώ θα μιλούσα.
θα τολμούσα να σου κάνω έρωτα για μι νύχτα δίχως τελειωμό.... ακόμα και αν παράνομα βαφτιστούν τα φιλιά εγώ θα το έκανα...

Βλέπεις η απουσία του ''αύριο '' μαζί σου με κάνει να σε ποθώ σήμερα τώρα αυτή τη στιγμή που γράφω αντί να πράττω.

 Είναι όνειρα που απαγορεύτηκαν από την γέννηση τους αναγκάστηκαν σε θάνατο και αντιστέκονται μαζί  ενωμένα  ακόμα και αν μοιάζει σχεδόν ακατόρθωτο πια να είσαι  καθημερινότητα και  ομορφιά....

Είναι νύχτες  περίεργες μονότονες είναι ώρες ατελείωτες αδίστακτες παρόλα αυτά και άσπλαχνες χτυπούν εκεί που ξέρουν ότι ομολόγησα  αδυναμία  στο όνομα σου 

 και το ακούω

 ξανά και ξανά...

δυνατά και το άκουσμα του κάνει τα κύτταρα μου να  ξεχνούν  πως αναπνέουν και εγώ να αδύνατο να τους θυμίσω γιατί   είσαι εσύ είσαι εσύ που  δεν μπορώ....

Είναι ώρες λεπίδια βαθεια μου 

 είναι  το πάθος μου που φουντώνει  και δεν βρισκει πια ανταπόκριση.

είναι που πέθανα για να ξαναγεννηθώ για σένα και  να γεννιέμαι σε κάθε σου υπόσχεση,.

Sykaki

Θα ειμαι η ελευθερια σου.

Οτι και αν σημαινει αυτο
 σε παραδομενα συναισθηματα
 αναμεσα σε εκρηξεις ενος ετοιμοροπου μυαλου

και σε αγκαλιες γεματες συγκινηση νιωθω...
πως σε αγαπω τοσο πολυ που θελω να εισαι ελευθερος μαζι μου
να νιωθεις δημιουργικος ...
Αναμεσα σε πολλα ονειρα που εκανα υπηρχες εσυ ,εγω και εσυ

.
Υπαρχεις μεσα μου τα βραδυα που νιωθω τοσο μονη τοσο κομμενη απο τον εαυτο μου
που μονο που θελω ειναι η αγκαλια σου.
και οταν μου λειπει αυτο γινομαι εριστικη ανοητη μωρο γκρινιαρικο και εσυ θυμωνεις και εγω δεν αντεχω μακρια σου
 και εισαι εσυ που με κανεις να ειμαι απαιτητικη και  τα θελω ολα και σε θελω ολο
 και θελω την ζωη σου μεσα μου
σε θελω οσο ποτε και εσυ δεν το καταλαβαινεις,,, με βλεπεις ακομα σαν απαιτητικο μωρο
ενω ειμαι μια απολυτα παραδωμενη στα ενστικτα της ,γυναικα.

Γλυκεια τελευταια αναπνοη σου....

Είναι πολλά...
είναι η πρωτη ματια που με λεπιδιασε
 είναι η πρωτη λέξη σου που σαν ερωτας τρυπησε την ζωη μου
 και ειναι πολλα ενδιαμεσα που με έκαναν να νιωσω δικη σου
μεσα σου ψυχη σου
παθιαστικα με το πρωτο σου φιλι  ξεφυγαν οι αισθησεις μου
 σε αγγιξα  φουντωσαν  κοκκινες λεξεις μεσα μου
ανεβηκαμε ο ενας πανω στον αλλο
 οπως σκαρφαλωσαμε  ο ενας και κρεμαστικαμε στις φαντασιωσεις μας
και ηρ8ε η στιγμη...
ακουσα την αναπνοη σου και εισαι μεσα μου
ζωη μου....
ερωτα μου
γλυκεια τελευταια αναπνοη σου πριν γινουμε ενα
και κρεμασουμε το παρελθον για να γεννησουμε στον κοσμο
το μελλον ΜΑΣ.

Μου λείπεις

Σε ένα συχνο τικ τακ μιας καρδίας που λίωνει
σε ενα άσκοπο  τικ τακ μιαςκαρδιας που σιγο σβήνει
Και σε ώρες που γυρναει το μυαλο μου σε σκέψεις
 οχι και τοσο καθαρες
πονηρές,βρωμικες ίσως και λίγο
πιο πικάντικες απο οτι συνηθως....
είναι ώρες που νοσταλγω μια αγκαλια
αγγελοπλασμενη και ερωτοχτυπημένη
γιάτι η δικια σου είναι μακρυα και ξέρω οτι σου λείπω ξέρω πως
με σκεφτεσαι
με μου λειπει η σαρκα σου εκείνο το φιλη στο στέρνο μου που κανει
το μυαλο τα χερια τις αισθησεις μου να ξεφευγουν.....



Αγάπη μου

Ο πιο μεγάλος φόβος.

Πέρασα πολλα για να έρθω επτέλους εδω.
Και τωρα που είμαι
ο πιο μεγαλος φόβος μου ειναι να σε χάσω
και δεν θελω να ξανα μαθω μονη μου να ζω μακρυα σου
χωρις εσένα ζουσα για καιρο τώρα
εσενα μαζι με τα περιεργα κομματια σου μα και τον πιο υπεροχο ρομαντισμο που αφηνεις πάνω
μου στα σκοτεινα και με προσεχεις μαγαπας
και εγω μετανοιωνω για οτι σου εχω κάνει
μα σε λατρευω
ζωη μου.

Μια μέρα ονειρεύτηκα

''Χωρίς εσένα αυτον τον κόσμο δεν αναγνωρίζω''

Άσε με να σε αγαπώ μόνο αυτό και ας μην  μην καταλήξουμε κάπου θα μπόρω να πω πως άξιζε
αυτη η διαδρομή μαζι σου και θα είμαι ευτυχισμένη που τα μάτια μου αντίκρισαν  την ομορφιά των δικών σου....
Μια μέρα ονειρεύτηκα:
πως με κρατούσες αγκαλιά
ξύπνησα και ήσουν δίπλα μου
μου μιλούσες
μου έλεγες ιστορίες για τους ήχους που
σου παίρνουν το μυαλό....

Και ξυπνώντας αντίκρισα το τωρα μακρυά σου και αναρωτήθηκα τι θα έπρεπε να νιώσω;
θλίψη για το τωρα ;
ή ικανοποίηση για  το όνειρο που ζούσα ολο το βράδυ μαζί σου!

Τι και αν δεν ξανά ερθεις άξιζε το ονειρο και εγω  πετάω την θλίψη και κρατάω την αγαπη που γέννησες μεσα μου και δεν ξεχναω....

Και δεν θα σε ξεχασω ποτε θα  εισαι πάντα εδω.....


Μια μερα ονειρευτικα τα ματια  σου εσενα με εμενα αγκαλια σου
μαγισες ξωτικα νανους και μια χωρα λαχανι και ροζ κοκκινη μπλε και μαυρη μονο για 'μας εκει
τρεχω να σε βρω οταν αναγκη σε εχω  με ενα σπιτι  φτιαγμενο απο ζαχαρωτα......
sykaki......

Δρόμοι παράλληλοι..... Δρόμοι από την αρχή τους.....χωριστοί

Δεν είναι οτι  τα λόγια της της εφτασαν ποτέ δεν είχε και πολλα να πει στον εαυτο της ζησουσε σθγνωμη μεσα της χωρις να ξερει γιατι ζητουσε με τοσο πονο να συγχωρεθει και  ενιωθε βαρια και μόνη τοσο μόνη που κανεις δεν θα τολμουσε να καταλαβει.


Και ανοιξε αλλη μια φορα το κινητο της και πληκτρολογησε παλι τον ιδιο αριθμο τον κοιταξε με  μισος αγαπη ερωτα παθος νοσταλγια και ενα απιστευτο κενο μεσα της να απλωνεται στα σπλαχνα της και στο κορμι της και μετα το χερι της ταλαντευοταν αναμεσα στο  πληκτρο για κληση και στο πληκτρο για διαγραφη των ψηφιων.....

Το χέρι μη τολμώντας να πατησει το πρωτο κατεληγε με απιστευτη ντροπη και ενοχες παντα στο δευτερο αναρωτιονταν καθημερινα γιατι..... γιατι  δεν ειναι εδω να την γλυτωσει απο όλα γιατι το κορμι της ειναι τοσο μονο και τοσο αδειο τοσο απιστευτα μαυρο μακρια της τοσο απιστευτα  αγευστο αυτο το αυριο ακομα και τωρα που η ζωη εδειχνε καλη συμπεριφορα  αλλα εκεινος ειχε φυγει δεν θα ξαναερχοταν ενοιωθε το κορμι της ακαμπτο
που ειχαν παει οι παλμοι της; οι παλμοι της καρδιας της; δεν τους ενοιωθε πια μα....
τους άκουγε....
-ειναι μακρια....
και ηταν οντως πολυ μακρια το κορμι της κουφιο.


ειχαν παρει δρομους παραλληλους  τον εβλεπε στα ονειρα της μα ποτε ποτε ποτε δεν θα μπορουσε να  τον εχει δρόμοι χωριστοι.... απο τηνα ρχη τους ακομα και αν εκεινη δεν το εβλεπε τοτε....