26 Μαρτίου 2013

Nα μπορείς να μιλάς




Στα πλάγια
Στα ίσια
Στο λάθος
Στον τοίχο
Να μιλάς…
Πρόστυχα 
Ελευθέρα
Αληθινά
Γι αυτό που είσαι
 Γι αυτό που ήσουν
 Για εκείνο που έχασες
Για ότι δεν θα είσαι ποτέ
Για αυτό που βαράς αλύπητα την ψυχή σου
Σε ένα τοίχο ετοιμόρροπο  που ακόμα
Αντιστέκεται


Και πάνω από όλα.
Να μιλάς να μπορείς .
Γιατί είναι κάτι άνθρωποι που γνώρισες
Δεν τους ξέρεις
Ίσως ούτε και εκείνοι
 Και όμως είσαι αληθινός με εκείνους
 Και είναι αυτοί

Που σε φτιάχνουν περισσότερο
Σε αυτό το γαμηδι, τον κόσμο
Είναι αυτοί που
Δεν διάλεξαν την ποίηση
Μα η ίδια η Ποίηση εκείνους.
 Είναι εκείνοι που γουστάρεις  να σου ερεθίζουν την νύχτα
Η μέρα είναι άλλο σκηνικό
Ίσως  είναι αυτοί που μιλούν  στο ένστικτο
Χωρίς ηθικομαλακο φραγμούς και καλά κάνουν
…..


Καληνυχτα.
γραμμένο απο μια σκούρα μπλε διάθεση 

Αφιερωμενο στον Δεσυλλα και την
Πορτοκαλια …….


20 Μαρτίου 2013

Έμεινα εδω






Κάποια πράγματα σαν ανθρωπος  μπορω να τα πω μονο μεσα από το γράψιμο ισως γιατι νιωθω πιο άνετα γράφοντας ακόμα και αν ειμαι γενικά λαλίστατη ισως προσπαθούσα παντα να  καλυψω το κενο αναμεσα σε αυτά που θελω να πω.

Όταν σε γνωρισα ημουν επιφυλακτική   ειχα ηδη έναν πολύ πληγωμενο εγωισμο  και αυτό με εκανε να μην σε εμπιστευτω  αν και ηθελα από την πρωτη μερα που σε γνωρισα να ερθω κοντα σου ….
ΜΕτα από  καιρο καταλαβα ότι αν δεν καταφερω να ξεπερασω ότι φοβαμαι δεν θα ειμαι αρκετα δυνατη και τα καταφερα ηρθα πολύ κοντα σου και  αποφασισα να  μην παρατησω τα παντα στην τυχη τους

Σήμερα νιώθω  ότι όλα αυτά αξιζαν  και με το παραπανω , νιωθω ερωτευμένη την στιγμη που σε κοιτώ και δεν εχω καμία αμφιβολία  γι αυτό  πάντα επιζητώ ένα φιλί σου γιατί τα χείλια σου είναι ότι χρειάζομαι για να νιώθω ευτυχισμένη όταν η διάθεση μου αλλάζει προς το σκουρο 
Δεν λεω ότι δεν υπάρχουν στιγμές που με στεναχωρείς θα ηταν και παραξενο στα τοσα χρονια το πιο κύριο στοιχείο  που δεν το  αφήνω να φάνει στην ακριβη του ενταση είναι η ζηλεια μου , σε ζηλεύω όχι γιατι δεν σε εμπιστεύομαι αλλα γιατι ετσι νιώθω ζηλευω οποια  γυναίκα σε πλησιάσει η σου μιλήσει ή της μιλήσεις μέσω του Facebook  και είναι δύσκολο να το αποβάλω  αφου κάποιες φορες χωρίς πραγματικό λογο νιώθω πληγωμένη αλλα  εχω ξεπερασει κι αλλους φοβους για να αφησω αυτό να με καταβάλει
 Είναι  τα ματια σου και ας ειναι δυσκολο να το πιστεψεις είναι τα ματια σου που  ερωτευομαι κάθε μερα το γεγονος ότι με  θελεις στην ζωη σου το γεγονος ότι εισαι η πρωτη φωνη που θελω να ακουω το πρωι  και η τελευταια το βραδυ

Ησουν εσυ που μου απεδειξες  ότι  η αποσταση είναι το μικροτερο πραγμα που ειχα να φοβαμαι ότι  θα τα καταφερνα ότι δεν εχει σημασια που ειμαι και που εισαι αλλα το γεγονος ότι νιωθουμε ετσι μεταξυ μας   εγω θα παλευω αυτην την αποσταση με κάθε μεσω όπως μπορω δεν την φοβαμαι πια …..

Σαγαπαω μεσα από την καρδια μου ,

Δεν υπάρχει τίποτα σε σένα που δεν το αγαπώ…. Δεν υπάρχει τίποτα που κάποιος μπορεί να μου πει για σένα που θα με κάνει να παψω να στέκομαι δίπλα σου  ελπίζω και εύχομαι να σε κάνω όσο ευτυχισμένο με κάνεις εσύ


‘’ Το θεμα ξερεις ποιο είναι? Ότι όλα αυτά που μου λειπουν δεν μου λειπουν τοσο οσο θα μου ελειπες εσυ αν δεν σε ειχα.’’


21 Ιανουαρίου 2013

Όψεις να ζήσεις









Τα βράδια να ναι μόνα τους;
και τα πρωινά χωριστά;

 Η Μυρτώ δεν ήξερε πόσα λάθη μετρούσε στο βιογραφικό της .... Άναψε το τσιγάρο της και έγνεψε ναι στον διάβολο μέσα της, είχε κάνει για ακόμα μια φορά  κόμμα μαζί του  αν μη τι άλλο πάντα ήξερε να κάνει παζάρια για ότι  απαιτούσε.
Έβαλε ένα τραγούδι και γδύθηκε κοίταξε εξεταστικά τον εαυτό της στον καθρέφτη  ήταν ωραίο το θέαμα  ήταν απόλυτα θεμιτό και φυσιολογικό  για εκείνη να ερεθίζετε με την εικόνα της... Το στριφτό στο χέρι της μισοεσβηνε    ήξερε ποια ήταν και τι ήθελε στην ζωή της.

Ήταν η Μυρτώ και ήθελε  να ερεθίζει τα αντρικά μάτια να γλείφει τς αντρικές ορμές κατευθείαν από την πηγή τους  δεν την έκανε καν να κοκκινίζει  στην σκέψη της ''αντρικής'' ηθικής της.
Καταβαθος ήξερε πως κάθε γυναίκα έχει λίγο από άντρα μέσα της..... εκείνη είχε μόνο μέσα της εξωτερικά υπήρξε  το θηλυκό  χωρίς εκπτώσεις αλλά μέσα της ήταν ένας άντρας..
Ζητούσε το σεξ ζητούσε την προσοχή και το αποτύπωμα της πάνω σε αντρικές αγκαλιές.......

Είναι μερικοί δαίμονες κυρίως του μυαλού της   που τους είχε αγαπήσει και είχε μάθει να ζει μαζί τους και όχι να την ζουν κρατούσε γερά τα χαλινά της ζωής της. Είχε ακούσει πολλές φορές ότι η ζωή χωρίς έρωτα είναι μισή ζωή αλλά είχε πάντα την σιγουριά οτι η δική της ζωή ήταν ολόκληρη μπορεί και να ήταν.


Εκείνο το βράδυ καθόταν απέναντι από έναν εξαιρετικά γοητετικο άντρα  δεν υπήρχε αμφιβολία ούτε καν ψήγμα αυτής ότι ήθελε να κάνει σεξ μαζί του αυτό είχε σκοπό από την αρχή τίποτα παραπάνω μια νύχτα ηδονής χωρίς προεκτάσεις άλλωστε δεν τις άρεσαν οι προεκτάσεις ήταν κακό για εκείνη σήμαινε  ότι κάτι άλλο που ήταν αρχίσει τελείωνε πριν καν δοθεί μια αρχή δεν ήθελε να μην έχει επιλογές δεν ήξερε αν θα μπορούσε να  περιοριστεί σε μια  για εκείνη όλα ήταν ένας περιορισμός όταν αφορούσαν  την λέξη '' πάντα'' ''μοναδικό''  και ''ποτέ''

-Είσαι μόνη εδώ , μίλησε ο Ξένος  πρώτος.
- Ναι και δεν θέλω να είμαι μόνη για πολύ ακόμη ,  πάντα ήταν σαφής στις προθέσεις τις
- Κρίμα να είσαι μονή  λυπάμαι,  την τάραξε ο τόνος πρώτη φορά ένιωθε ότι  η συζήτηση δεν είχε την γνώριμη έκβαση για εκείνη
- Καθόλου θα έλεγα παρέα πάντα βρίσκεται με καλή θέληση , φούντωνε η ανάγκη μέσα της να  φέρει τα πράγματα εκεί που τα ήθελε
- Την καλή παρέα την κουβαλάς στην καρδιά σου  σε ακολουθεί στην ζωή σου  η παρέα της μιας νύχτας είναι παρέα που σε ξοδεύει, ένιωθε  τους παλμούς της καρδιάς της να αυξάνονται   θα μπορούσε να περάσει στον επόμενο πράγμα που κάπου μέσα της την έκανε να νιώθει φτηνή  αλλοιωμένη .
- Πολύ βαριά θέματα νομίζω για μια τόσο  ωραία νύχτα δεν νομίζεις?
- Ανάλογα,  πως ορίζεις τα βαριά και τα ελαφριά θέματα και το ωράριο τους .
Ήθελε να κάνει την κατάσταση όπως την είχε μέσα στο μυαλό της  και έτσι προσπάθησε  με όλη την γοητεία που απέμεινε στο πρόσωπο και τις κινήσεις της.
- Αν θες σεξ από μένα θα το χεις, ξέρω όμως πως όσα σου είπα καίνε στο μυαλό σου έτσι δεν είναι ?
Η απάντηση δεν δόθηκε ποτέ Η Μυρτώ έζησε εκείνη την νύχτα  ήταν η χειρότερη νύχτα της ζωής της όλα αυτά που την γέμιζαν ξαφνικά πήραν γυναικεία μορφή. ο Διάβολος πληγώθηκε το αν η Μυρτώ έμεινε η ίδια μετά από αυτό δεν είναι λογική  κατάληξη του κειμένου μου για κάθε Μυρτώ μέσα μας υπάρχει και ένας προβληματισμός.

Βιώνεις καθημερινά συναισθήματα, είτε είσαι Άντρας είτε είσαι γυναίκα , συναισθήματα που έμαθες να τα κρύβεις να γίνεσαι σκληρός, είναι όμως η όψη του ουρανού μονό η βραδινή  δεν ξημερώνει κάποια στιγμή στο μυαλό σου δεν ξεθολώνουν τα ένστικτα σου ; δεν γίνεσαι άτομο  που εχει ανάγκη να πληγωθεί από έναν έρωτα μια φιλία ένα πάθος;  να τα ζήσεις όλα αυτά; Η κάθε Μυρτώ μεσα μας μας λέει το λογικό εκεί που αποφεύγεται κάθε είδους πόνου και αγκιστρώσεις με άλλο ανθρώπινο ον αλλά για πόσο μπορείς να αντέξεις   χωρίς 
Ένα άρρωστο λυτρωτικό παθιασμένο συναίσθημα? έξω από κάθε σωματική  πράξη έξω από κάθε λογική 
Ζήσε, αγάπησε σαν παιδί , φερσου σαν ώριμος άνθρωπος , πόνεσε σαν έφηβος, κανε σεξ σαν μην υπάρχει αύριο , γέλα  με δάκρυα  , Κανείς δεν μπορεί να ζήσει μονάχα  μια όψη του ουρανού.















12 Δεκεμβρίου 2012

Λόγια της Παραλιας








Τι κι αν σήμερα είχε κρύο εγώ ήθελα να να έρθω να κάτσω εδώ μόνη μου να ακούσω μουσική....
 Έβαλα τα ακουστικά και έπαψα να κοιτάω το κινητό μήπως χτυπήσει....


Αναρωτήθηκα αν τελικά αξίζει να  γίνεις  να αισθανθείς  αυτό που θελει ο άλλος....
εκείνη την στιγμή αισθάνθηκα οτι σαγαπαω τόσο πολύ που κάνει το στήθος μου
 να πονάει.....και δεν είναι καν κάτι που ελέγχεται με την θέληση μου ,....

Μας χωρίζουν χιλιόμετρα στόχοι χαρακτήρες ακόμα και οι ομοιότητες μας μας χωρίζουν αλλά εγώ ποτέ και υπογράφω ποτέ δεν μπόρεσα να ταιριαξω τόσο πολύ....

Στην ζωή μου πέρασαν  μερικοί άντρες που  νόμιζα ότι η κοινή μας  οπτική γωνιά θα έκανε τον έρωτα να φτάνει αλλά κατάλαβα ότι  αυτό που μου λείπει είναι το αντίθετο μου .....

Σ'αγαπαω, ψιθύρισα  ανάμεσα σε δυο τραγούδια και  νομίζω  οτι όλος ο κόσμος αντέδρασε εκείνη την στιγμή σε αυτό......

κοιτάω την θάλασσά που ανατριχιάζει και σκέφτομαι, πάντα ήμουν αυτο , ρομαντική έτοιμη να πεθάνω για μια ιδέα και μόνο αλλά σήμερα οι πράξεις μου θα με καθορίσουν......

ΌΧΙ , καλύτερα εγώ θα καθορίσω τις πράξεις μου .....

'Η ο κόσμος έχει σωπασει ή εγώ δεν ακούω πια......





και κλείνω με έναν στίχο ''Έχω μια τίγρη μέσα μου άγρια λιμασμένη που ολο με περιμένει κι όλο την καρτερώ την μισω και με μισεί ...''

25 Οκτωβρίου 2012

δοξα στην σιωπη!





'Κάποτε δεν θα μου λείπεις καθόλου και αυτό γιατί ίσως θα σε έχω ξεχάσει σε μια γωνιά του μυαλού μου και θα είναι σα να μην υπήρξες  ποτέ γιατί μόνο έτσι δεν θα μπορώ  να μου λείπεις  και είναι πολλές φορές που δεν θέλω να μην μου λείπεις...''


Μερικές λέξεις βγήκαν από μέσα της σα να τα έλεγε πρωτη φορά στον εαυτό της η αλήθεια είναι οτι  τα είχε πει σιωπηλά πολλές φορές μεσα σε ενα κλάμα βραδινό  και ενα σπαραγμό  που δεν περίμενε μπροστα σε φίλους


Είναι κάτι έρωτες που εξορίστηκαν με σκοπό να πεθάνουν
μα εκείνοι μέσα τους έγιναν δυναμη για την ζωη
ακομα και αν αυτο που έδινε δυναμη για να ζησουν
τους σκοτωνε πιο οδυνηρα..... πιο αργα...
ηταν ο προσωπικός τους θανατος
και ηταν καλυτερος απο εναν
κοινοτυπο θανατο
γιατι μερικοι ερωτες
πεθαινουν με δοξα στην σιωπη... τους...

16 Αυγούστου 2012

Για το φασολακι .....




Με ρωτάν γιατί μένω μαζί σου γιατί αντέχω τν απόσταση…..
Δεν πρόκειται να δικαιολογηθώ 
Δεν είμαι εγω γι αυτά δεν μου αρεσει η τεχνολογία εγω σε αγάπησα γιατί ξύπνησες διπλα μου
Γιατι άφαγες μαζι μου γιατι πλύθηκες στο ντους μου
Γιατι  άφαγες από το φαγητό μου
 Γιατι  με ερωτεύτηκες αρκετά για να παρατηρήσεις καλα τον εαυτό μου
Γιατι ειχες αρκετή οικειότητα μαζι μου  ώστε να με πειράζεις για τα μεγάλα μου αυτιά και μύτη…..
Γιατι ήξερες πως ότι και να  μου πεις θα σαγαπω το ιδιο…..
Γιατι όταν με ειδες μουτρωμένη  με άρπαξες από το πόδι και με έκανες να γελάσω….
Γιατι μου είπες… ‘’Να ξαναρθεις’’ ενώ ηδη ήξερες ότι θα το έκανα όπως και να είχε…
Γιατι με άφησες να σηκωθώ στις μύτες στον σταθμό του τρένου για να σε αγκαλιάσω….
Γιατι μολις το τρένο χάνεται από τα μάτια σου εγω κλαίω κάθε φορά….
Γιατι με τσιμπας τοσο που θελω να κλάψω από τον πονο αλλα γελαω χωρις αυριο
Γιατι  με αγκαλιασες στην θαλλασα όταν ειδες πως φοβήθηκα  επειδη ήπια νερο
Γιατι θα μου κανεις φατσες όταν περναω διπλα σου…..
Σ’αγαπαω  Γιατι ότι και να εισαι….. δεν μπορω να μην σε αγαπαω



Η κωνσταντίνα για τον Μιχάλη!!!!

01 Αυγούστου 2012

καλό κακό , μαύρο άσπρο, εσύ.... εγώ






Είναι τα μάτια σου που καίνε σαν φωτιά...
Ψηλά...πλησιάζω γυάλινα κάτοπτρα κενά αι αόρατα
μα τις αντανακλάσεις έμαθα να ζω
μήπως ότι γεννάει το αληθινό είναι η έλλειψη του αληθινού;
ένα καλά μονταρισμένο είδωλο σε έναν αέναο καθρέφτη
Από το ψέμα μήπως γίνεται η αλήθεια;
κι αν δεν γεννιέται τελικά τίποτα; αν η αλήθεια είναι  λάθος
αν το ψεύτικο  είναι η άρνηση του αληθινού
αν η έλλειψη της αλήθειας είναι το τέλειο ψέμα
Δεν θα μάθω ποτέ αν έζησα το ψεύτικο αν δεν καταλάβω τι είναι να λείπει το αυθεντικό αληθινό
είναι μέταλα καυτά αυτά τα δυο ζουν σε μια γυάλα για ενα κορμί και τελικά γίνονται ένα
ερωτεύεται η αλήθεια το ψέμα και το ψέμα δεν μπορεί να αρνηθεί   οτι αν δεν υπήρχε η αλήθεια  δεν θα ζούσε...
Ειδα λαμπαδιασμένα μέταλα τα έκανα συναίσθημα τα έζησα στην δίκη μου γυάλα....
αυτό θέλω να αισθάνομαι καθρέφτης ή να ζω μέσα σε αυτόν....;

''Όσα κομμάτια και αν μπορέσεις να ενώσεις δεν θα σου φτάσουν μια στιγμή για να με νιώσεις....''

Μαλαμας.